اندیشه من سرگردان

ساعت از صفر گذشته

ودرست است که سحر نزدیک است

اما هی سحرم سیمانی است

فکر من انگار سیمانی است

بانگ فریاد موذن پی عایق اهن گم است

وتو هم

خوب می دانی

خوب می فهمی

سرگردانی عصر بی شاعر ما را